terug naar toen: voorouderlijke regressie

De meesten van ons zijn bekend met het beeld van iemand die door het heen-en-weer zwiepen van een zakhorloge in diepe hypnose wordt gebracht. Vervolgens lijkt de persoon in kwestie een soort 'marionet' van de hypnotiseur te worden: een citroen eten, rare posities aannemen of beschamende vragen beantwoorden — het gebeurt allemaal zonder twijfel. 

Maar… hoe gaat dat dan in regressie?

Laat die citroenen maar thuis

Gelukkig kan ik je meteen geruststellen: in regressietherapie ga je niet ‘onder hypnose’. Tijdens de sessie werken we met een lichte trance. Wanneer je in deze trance verkeert, ben je gewoon bij. Je krijgt alles mee en — voor sommigen jammer genoeg ;) — je brein en gedachten blijven actief. 

Wat er wél gebeurt, is dat de focus wordt verlegd. Middels mijn vragen verschuift jouw aandacht van de buitenwereld, naar je eigen lichaam en binnenwereld. Het is alsof er een vergrootglas wordt gelegd op sensaties, emoties en overtuigingen die normaal gesproken aan onze aandacht ontglippen. 

Simpel gezegd blijf je bij bewustzijn én wordt tegelijkertijd jouw onbewuste iets meer opengezet. Zo kunnen de verdrongen schaduwstukken — waar jij je tot dan toe niet bewust van was maar waar je wél de gevolgen van ervaart — aan het licht komen.

GA IK DAN RARE DINGEN ZIEN?

Misschien niet, misschien wel ;). Of ze 'raar' zijn, laat ik even in het midden. Vaak zie ik dat mensen die levendige dromen hebben, gemakkelijk worden meegevoerd door visualisaties of bepaalde DMT-ervaringen hebben gehad (door bijvoorbeeld breathwork of plantreizen), ontvankelijk zijn voor een beeldende ervaring.

En er zijn mensen die werkelijk helemaal niks, nada, noppes ‘zien’. Voor de ervaring en kwaliteit van de sessie maakt dat precies nul-komma-nul verschil. Waar de één visueel is ingesteld, ervaart de ander meer lichamelijke sensaties, en weer een ander vertrouwt op een innerlijk weten. Ook de manier waarop emoties zich uiten, verschilt. Zo zie ik cliënten die tijdens een regressie tranen met tuiten huilen, terwijl er bij anderen geen traan te bekennen is. Het uiteindelijke resultaat kan voor beiden gelijk zijn.

TRANEN.... O NEE HÈ

Nog een geruststelling: het is niet zo dat je plots in een oud verhaal verdwijnt. Als je een paar weken eerder je intake hebt gehad, is er in de tussentijd waarschijnlijk al het een en ander in beweging gekomen. Dit is een prachtig vertrekpunt voor onze sessie.

Samen bekijken we hoe je je gevoeld hebt, welke informatie je nog hebt kunnen achterhalen en of zich bepaalde situaties in je leven hebben voorgedaan. Vanuit jouw gevoelswereld wordt al snel duidelijk met welke (voor)ouder jij je in de diepte verbonden hebt.

DE VERHALEN ZIJN PITTIG, DE SETTING IS GREAT!

De voorouderlijke regressie kenmerkt zich door het vrijmaken van je eigen kracht, dichter bij je eigen waarheid en beter in je eigen lichaam komen. En — ik ga er niet om liegen — over het algemeen hebben we voordat we dat bereiken een pittig verhaal van een van onze voorouders onder ogen te zien.

Velen van onze grootouders kregen te maken met schaarste, oorlog, verlies, kerkrituelen, enzovoort. In die tijd waren aftercare, therapieën, contact met je lijf, restanten doorvoelen en — most of all — regressietherapie ;) nog niet aan de orde van de dag. Het resultaat: een behoorlijke hoeveelheid opgeslagen emoties en bijbehorende beperkende overtuigingen die voortleven in jou. Het nageslacht.

Het goede nieuws? De setting is great! Ook bij de regressie word je voorzien van thee en — jawel, jawel — een stukkie choco. Er staat een fijn bedje voor je klaar waarin jij je mag opkrullen tussen kussens en dekentjes. Een aantal keer heb ik meegemaakt dat een cliënt het spannend vond om plat te gaan liggen. In dat geval mag je lekker in je stoel blijven zitten en roeien we met de riemen die we hebben. Overigens hoor ik van de gemiddelde cliënt dat ze tijdens de intake het bedje al gespot hadden en niet konden wachten om erin te duiken.

NIET ALLEMAAL TEGELIJK A.U.B...

Waar we tijdens de intake een overzicht hebben gemaakt van jouw gehele familiesysteem, concentreren we ons tijdens de Voorouderlijke Regressie op één specifiek verhaal. Nu is het zo dat we werken met het familiesysteem en dus ook andere personages in jouw familiegeschiedenis automatisch worden aangeraakt.

In sommige gevallen doet een stevige sessie aan mama’s of papa’s kant van de familie met de tijd de rest van het trauma dat aan die kant ligt opgeslagen lostrillen. In andere gevallen kan het nodig zijn om meerdere sessies te doen, zodat de verschillende voorouders en hun verdrongen verhalen aan bod mogen komen.

Wat jij hierin nodig hebt, is afhankelijk van de mate waarin jouw grootouders gebeurtenissen hebben moeten verdringen én van de mate waarin deze nog doorwerken in jou.

EEN GLIMLACH IN JE HART

Tijdens de intake wordt veelal duidelijk voelbaar welke voorouderlijke stukken ‘actief’ zijn in jou. De één voelt dat het tijd is om overal doorheen te bewegen en plant meerdere regressies achter elkaar. Anderzijds maak ik ook vaak genoeg mee dat ik iemand na een regressie een jaar lang niet hoor en diegene plots weer opduikt met een nieuw vraagstuk.

Om je een grove richting te geven zijn 1 a 4 sessies meestal van toepassing. Hierbij steel ik graag de waanzinnige uitspraak van Maarten Oversier:

‘’Twee opa’s en twee oma’s moeten kunnen glimlachen in je hart.’’

Op het moment dat (één van) jouw ouders ook overleden zijn, kan het nodig zijn om ook hier (vanuit voorouderlijk perspectief) naar te kijken. Nogmaals, dit is volledig afhankelijk van wat we tegenkomen in jouw familiegeschiedenis en — vooral — in jou.

IETS MET TIJD EN WONDEN

Tijd heelt alle wonden. Een uitspraak die ik verre van geloof. Waar ik echter wél in geloof, is tijd. Tijd voor jou om in te integreren, tijd voor het familiesysteem om te herkalibreren en tijd voor het leven om met ons mee te werken.

Van harte adviseer ik je om in ieder geval twee maanden ruimte tussen verschillende regressies te plannen. Iets ‘opschudden’ wat nog aan het indalen is heeft over het algemeen een averechts effect. Er zijn zeker situaties waarin ik hier een uitzondering op maak - dat doen we in goed overleg.

Hier vind je meer informatie over somatische regressie & innerlijk kind.